"Tara Lutfen Dogum Gunumu Yonetmeye Calisma!"

Tara, ablamin arkadasinin dokuz yasindaki guzel mi guzel melez kizi...Yegenim, her sene mayis'ta yapilan dogum gunu partisine bu sene onu davet etmek istememis. Annesi nedenini sorunca,  "Cunku gecen sene benim dogum gunumu yonetmeye calisti." demis.

Aslinda Tara cok seker ve uslu bir kiz, dogum gunune gelen butun cocuklardan yasca buyuk.  O yaslarda "buyuk cocuk" olmak bir prestij meselesi oldugu icin, o da belli ki bu avantaji kullanmis .

Ablam, "Ama olmaz, cagirmassak hem Tara'ya hem de anne babasina ayip olur" diyerek yegenimi ikna etmis.

Bizimki, Tara gelince, hediyesini almis tesekkur etmis. Sonra da o cingoz mavi gozlerini Tara'nin gozunun icine dikmis: "Tara lutfen dogum gunumu yonetmeye kalkma, bu benim dogum gunum, o yuzden de benim istedigim olmali" diye daha partinin basinda tavrini cok keskin bir sekilde koyuvermis. Tara sok olmus...

Simdiki cocuklar bir baska evet... Internet ve cep telefonunun coktan icat edilip, kullanilmaya baslandigi bir cagda yasiyorlar. Ama, daha alti yasinda, kendi duygularina boyle kulak verebilmek, onu rahatsiz eden birseyi gayet net bir sekilde dile getirmek....Bu baska birsey...Hepimiz ona cok onem veriyoruz, ozellikle ablam ona cok emek harciyor. Ancak annesi Nisan'a kendisini rahatsiz eden bir duruma karsi nasil tavir koymasi gerektigini ogretmiyor. Bu o kucuk sari sacli mavi gozlu kizin kisiliginde var olan birsey. Kendi duygularina onem veriyor ve ona gore tavrini koyabiliyor.

Nisan hayata onde basliyor....